Menu

Thuiszorgwinkel

Wilt u zorghulpmiddelen huren, lenen of kopen? Bezoek dan onze winkel aan de Weerdskampweg 21 in Den Bosch. Ook voor het terugbrengen van hulpmiddelen bent u bij ons aan het juiste adres. Onze winkelmedewerkers geven u graag persoonlijk en deskundig advies. Lees meer.

Hiep Hulp Hoera!

“Sinds een aantal jaar krijg ik Hulp bij het Huishouden van IVT thuiszorg. Mijn hulp is een lot uit de loterij!”

Next

IVT ook in Sint-Michielsgestel

IVT thuiszorg is wederom gecontracteerd als thuiszorgpartner door de Gemeente Sint-Michielsgestel. Lees verder

Thuiszorg blog: “Thuiszorg in coronatijd”

“De lente is begonnen. Vogels zingen, bloemen bloeien en toch is er een donkere wolk die zich meester maakt van de hele wereld.

CORONA, Covid 19.

Werken in deze rare, nare en gevaarlijke tijd. Ik blijf het doen, probeer er te zijn waar ze me nodig hebben. Vaak handen wassen/ontsmetten met gel of handschoentjes aan. Zoveel mogelijk het risico op besmetting verkleinen.
Op tijd naar m’n cliënten, met een lach op mn gezicht. Ieder gesprek begint hetzelfde. Goede morgen, hoe is het met u? Red u het nog? Kan ik iets meer voor u doen? Vaak is de aanwezigheid en een luisterend oor al veel waard.
Je zou zo graag een arm om iemand heen willen slaan. Maar nee, denk aan de 1,5 meter afstand. Dat vind ik moeilijk, druist tegen m’n gevoel in. Men durft zelf niet naar de winkel, dus doe ik een boodschap.
Clienten vinden het fijn dat je er bent, maar vinden het ook een beetje eng. Bang dat je “het” meebrengt. Nee lieve mevrouw of meneer, ik heb geen klachten, houd me aan de regels van het RIVM en IVT. Ik heb zelf handschoentjes gekocht, toch wat extra bescherming. Een mondkapje in m’n tas voor het geval dat.

Door een oudere cliënte (93 jaar) wordt De corona crisis vergeleken met de 2de Wereldoorlog, toen moesten ze ook binnen blijven en waren ze bang. Het enigste verschil is dat ze toen de vijand konden zien en wisten voor wie ze bang moesten zijn. Nu is het een onzichtbare en ongrijpbare vijand.

Wat me met werken opvalt is dat ik nu veel met chloor en Dettol werk. Met schrale handen als gevolg. Cliënten zijn angstig, ontsmetten, alles zoveel mogelijk ontsmetten. De keuken, badkamer en vooral het toilet moeten schoon, schoner dan anders. Normaal met een beetje chloor en allesreiniger. Maar nu alleen met chloor en liefst met Dettol.

Even tijd voor koffie, al snel gaat het gesprek weer over de moeilijke tijd, niet naar buiten mogen, de kinderen en kleinkinderen niet kunnen zien.
Ik probeer vrolijk te blijven, een lach op m’n gezicht te houden. Probeer mensen een hart onder de riem te steken.

De uurtjes vliegen voorbij, tijd om naar de volgende cliënt te gaan. Weer met een lach op m’n gezicht spring ik op de fiets. Goede middag, hoe gaat het met u? Redt u het nog? Kan ik nog iets meer voor u doen…?

Maar soms is het moeilijk, ik heb ook een gezin. Een lieve man die vanuit thuis werkt, lieve kinderen, lieve schoonouders en lieve vrienden waar je op afstand moet blijven. Hoe lang duurt deze tijd nog, hoe gaat het in de toekomst? Wat is het nieuwe “normaal”?
Straks na m’n werk is er voor mij wel iemand thuis. Een rots in deze woelige zee, een arm om me heen. Een gesprekspartner en een luisterend oor die me iedere keer weer vertrouwen in de toekomst weet te geven. Zo houd ik het vol, met een glimlach op mijn gezicht.” 

Gina, medewerker Hulp bij het Huishouden

 

Bericht geplaatst op 28 april 2020
Ga naar desktopversie Ga naar mobiele versie